Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (44-2018)

Οι προεκλογικές ζυμώσεις στη Θράκη

Η Τουρκική Μειονότητα της Δυτικής Θράκης (44-2018)

 

            Η Ελληνική Στατιστική Αρχή (ΕΛΣΤΑΤ) είναι η εθνική στατιστική υπηρεσία που τηρεί αναλυτικά δημογραφικά και άλλα στατιστικά δεδομένα. Η Ελλάδα αντιμετωπίζει έντονο δημογραφικό πρόβλημα και όπως όλα δείχνουν ο πληθυσμός γερνάει και οι νέοι εγκαταλείπουν τη χώρα. Αυτό είναι απόρροια μιας σειράς παραγόντων που δεν είναι αντικείμενο της σημερινής μας εκπομπής.

 

Κατά καιρούς κάνουν την εμφάνισή τους δημογραφικά στοιχεία που εντείνουν την ανησυχία ως προς το δημογραφικό. Έτσι όταν πρόσφατα κυκλοφόρησαν στοιχεία για τις γεννήσεις και τους θανάτους ανά νομούς, στην Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης ο νομός Ξάνθης ήταν ο μοναδικός όπου οι γεννήσεις ήταν περισσότερες από τους θανάτους κατά μία.

 

Αυτές οι δημογραφικές εξελίξεις έδωσαν αφορμή στον γνωστό στη Θράκη δημοσιογράφο Μανώλη Κοττάκη να συντάξει ένα άρθρο στην εφημερίδα Δημοκρατία στο οποίο συνδέει τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και τις αλλαγές στην πληθυσμιακή σύνθεση με ενδεχόμενες αλλαγές στο εκλογικό σώμα και στην αντιπροσώπευση των δύο σύνοικων στοιχείων σε θεσμικά όργανα.

 

Επικεντρώνεται στην περίπτωση της Ροδόπης και κάνει διαπιστώσεις όπως «Η Τουρκία δεν χρειάζεται να κάνει πολλά για να πέσει ο νομός στα χέρια της. Αφήνει τα πράγματα να εξελίσσονται. Η δημογραφία είναι το όπλο της. Η πλειονότης καθίσταται ταχέως μειονότης και το αντίστροφο. Η συνδιοίκηση επιβάλλεται σιωπηρώς μέρα με τη μέρα. Το σοκ του 2015 δεν φαίνεται να ξύπνησε κανέναν».

           

            Το σοκ του 2015 στο οποίο αναφέρεται ο αρθρογράφος δεν είναι άλλο από την εκλογή τριών βουλευτών μελών της Μειονότητας σε σύνολο τριών εδρών σε επίπεδο Νομού. Μεγάλος είναι ο φόβος που διαβλέπει ο Κοττάκης για την ανάδειξη μέλους της Μειονότητας σε θέση Αντιπεριφερειάρχη στη Ροδόπη που θα προΐσταται μιας σειράς υπηρεσιών, θα έχει πρόσβαση σε απόρρητα σχέδια άμυνας και θα συμμετέχει σε κρίσιμες συσκέψεις εθνικού χαρακτήρα.

 

Το σενάριο αυτό και οι συνισταμένες του, όπως τις αποτυπώνει ο αρθρογράφος αναλυτικά, φαντάζει μακρινό. Το ανησυχητικό ωστόσο είναι ότι υπάρχει μεγάλη μερίδα που συμμερίζονται αυτές τις απόψεις και κινδυνολογούν στην βάση ενός φαντασιακού κινδύνου. Κι αυτό που πρωτίστως προβληματίζει είναι η μειονοτικοφοβία που εμπεριέχουν αυτές και παρόμοιες τοποθετήσεις και το κλίμα που δημιουργούν.

 

Το 2019 θα είναι αναμφισβήτητα μία εκλογική χρονιά έντονων και συνεχών προεκλογικών ζυμώσεων για όλη την Ελλάδα καθώς θα πραγματοποιηθούν εκλογές σε όλα τα επίπεδα, από αυτό της τοπικής αυτοδιοίκησης μέχρι εκείνο των εκλογών για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

 

Ήδη έχουν αρχίσει οι προετοιμασίες, οι ανακοινώσεις υποψηφιοτήτων, τα κόμματα άρχισαν να δίνουν χρίσματα και πάει λέγοντας. Στην Θράκη ο μειονοτικός παράγοντας φαίνεται να διαδραματίζει τον δικό του ρόλο στην ανάδειξη υποψηφίων, όπως για παράδειγμα συνέβη πρόσφατα στην ανάδειξη υποψηφίου επικεφαλή παράταξης που θα διεκδικήσει τον Δήμο Κομοτηνής. Για την επικράτηση του νυν υποψηφίου ανάμεσα σε δύο υπήρξε καθοριστική η ψήφος των μειονοτικών συμβούλων.

 

Παρόλα αυτά σίγουρα τα εκλογικά και προεκλογικά δεδομένα στη Θράκη δεν θα έπρεπε να μπαίνουν σε μια ζυγαριά με δύο διακριτές πληθυσμιακές ομάδες όπου το ζητούμενο θα ήταν ποια πλευρά θα καταφέρει να σαρώσει την άλλη. Είναι λανθασμένη η προσέγγιση, δεν βοηθάει ούτε στις καλές σχέσεις σε τοπικό επίπεδο, κυρίως δεν βοηθάει στην ανάπτυξη και στην εξέλιξη των κοινωνιών προς το καλύτερο.

 

Υπάρχουν ακόμα στερεότυπα και προκαταλήψεις που δυστυχώς καθορίζουν τις εξελίξεις. Το σοκ λοιπόν του 2015 που ανέφερε και ο Κοττάκης δεν ήταν άλλο από την εκλογή τριών βουλευτών της Μειονότητας στη Ροδόπη για τρεις έδρες, δεν υπήρξε δηλαδή εκλογή υποψηφίου μέλους της πλειονοτικής ομάδας. Αυτό ωστόσο δεν σημαίνει ούτε συνεπάγεται τη μη εκπροσώπηση της πλειονότητας διότι πολύ απλά ένας βουλευτής είναι βουλευτής σε επίπεδο νομού. Έκτοτε λοιπόν πέρασαν τρία χρόνια και βαδίζουμε στην τελική ευθεία και για τις εθνικές εκλογές. Δεν προέκυψε ποτέ το παραμικρό πρόβλημα ούτε αναταραχές στην περιοχή που είχαν ως αιτία αυτήν την πληθυσμιακή εκπροσώπηση.

 

Από την άλλη ωστόσο φαίνεται ότι η Μειονότητα πληρώνει μέχρι και σήμερα το κόστος των στερεοτύπων που φέρει η ταυτότητα του μειονοτικού. Ένα απλό παράδειγμα είναι ότι ουδέποτε μέχρι σήμερα υπήρξε μέλος της Κυβέρνησης βουλευτής της Μειονότητας στη Θράκη. Παρόλο που όλα τα κόμματα προσβλέπουν τις ψήφους της Μειονότητας ως ένα δυνατό χαρτί στην Θράκη, από την άλλη, το αποτέλεσμα δεν εκπροσωπείται στην κατανομή αξιωμάτων. Ακόμα και στις περιπτώσεις που η στήριξη σε ψήφους είναι καθοριστική για τα ποσοστά ενός κόμματος σε εθνικό επίπεδο, ακόμα και τότε η εκπροσώπηση στην Κυβέρνηση φαντάζει πολύ μακρινή.

 

Τα αξιώματα δεν είναι αυτά που απασχολούν ούτε θα έπρεπε να είναι σκοπός ή αυτοσκοπός. Ουσιαστικά στις εκλογές που έρχονται και είναι εκλογές που θα κρίνουν πολλά σε τοπικό, περιφερειακό, εθνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο, το διακύβευμα πρέπει να είναι τα μειονοτικά δικαιώματα και η πολιτική βούληση. Πρέπει να είναι οι διώξεις που υφίστανται οι μειονοτικοί και εν τέλει, οι δυνατότητες και τα περιθώρια επίλυσης των προβλημάτων και των χρόνιων διεκδικήσεων σε ειλικρινή διάλογο και συνεχή συνεργασία με όλους τους θεσμικούς φορείς.

 

Ορισμένα στεγανά είναι βαθιά ριζωμένα και χρειάζεται χρόνος για να ξεπεραστούν. Δεν θα καταφέρουν ποτέ να ξεπεραστούν όταν δεν υπάρχει θετική βούληση από όλες τις πλευρές. Κοινοί στόχοι και οράματα που δεν είναι άλλα από το κοινό καλό. Διότι υπάρχει κοινό καλό, πόσω δε μάλλον σε μικρές τοπικές κοινωνίες, αλλά δεν θα επικρατήσει όσο κυριαρχούν προσεγγίσεις διακρίσεων και διαχωρισμών βάσει πληθυσμιακών χαρακτηριστικών. 



ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ